شنبه
امروز بعد افطار با "محمدرضا" نشستيم روزنامه ديواري درست كردن! اون هم روزنامه ديواري بهداشتي، يه شعر زديم وسطش كه وقتي فرداش مربي بهداشت شون ديده بود سرش رو خارونده بود و گفته بود: اوهوم...!!! شعره اين بود:
مادرم مي گويد سوسك ها تنهايند
خواب هم مي بينند مثل آدم هايند
خواهرم مي گويد سوسك ها دلگيرند
بيخودي مي آيند بيخودي مي ميرند
مي نويسد پدرم: "از تو هستم بيزار"
با گچ سوسك كشي بر كجا؟بر ديوار
سوسكي مي آيد شعر را مي خواند
ناگهان چون يك راز پشت و رو مي ماند

يك شنبه
امروز يه جوري بود از سحر يكي تو سرم سوت مي زد! حوالي ظهر هم يكي كه ماه ها بود ازش بي خبر بودم زنگ زد گفت: "رفتي تو يه دهاتي خودتو گم و گور كردي تا خودتو فراموش كني؟"، گفت: "شدي مثل دختر روستاييا!" گفت: "يه ذره آن لاين باش بعدها پشيمون مي شي." آخرشم گفت: " اومدي اين ورا از اون شير و ماستاي تازه تون برامون بيار !! "

دوشنبه
امروز سه هزار نسخه از يه كتاب تازه از زير چاپ در اومده برگشت خورد به خاطر يه اشتباه روي جلد. يه كلمه جا افتاده بود. و به خاطر اون يه كلمه اين سه هزار نفر بايد كت شون رو در مي آوردن و عوض مي كردن، همگي عقب وانت نشستن و رفتن تو دلشون چقدر غر مي زدن، كتابا ديگه !!

سه شنبه
امشب دلم يه هويي برا بچه هاي همدان تنگ شد. دفتر تلفنم رو برداشتم و از اول شروع كردم يكي يكي زنگ زدن. خيلياشون مسجد رفته بودن. دلم بيشتر براشون تنگ شد، زينب خونه بود يه ذره با "اميرمهدي" ش حرف زدم فسقلي مثل گربه رفته بود تو كارتون! همين نيم وجبي بود كه نذاشت زينب درسشو تموم كنه، زندگيه ديگه! مگه نه؟