1- درپي انتشار گزارش هاي نسل سوم درمورد خواننده هاي غيرمجاز و شل ملنگ درداخل كشور ،وزارت فرهنگ و ارشاد تصميم گرفته برخورد شديد اللحن وقاطع و هواري با آنها بكند و يكي يك عدد مجوز ناز و تپل به هركدام از آنها بدهد! فعلاً هم اولين كاست گروه زير شلواري ها داده شده به بنيامين 85!
ضمن حمايت همه جانبه از حركت كاسپاروفي ارشاد، توجه شما را به بخشي از ترانه هاي اين آلبوم جلب مي گردانيم:حالم بده، حالم بده، درجه تبم روي هزار و سيصده، اما انگار براي تو، اين تب فقط يه عدده...
2- فردا آخرين چهارشنبه سال است. روزي كه نسل جديد مملكت كه دردوران جنگ و توپ و تانك و بمب و خمپاره نبودند، مي توانند از دنگ و دونگ هاي خلق شده توسط يك عده علاف، زيرپوستي حال كنند. همداني ها اين وقت سال يك چيزي درست مي كنند به نام «كوزه جني»! يك كوزه پر از گوگرد و سنگ و گچ و بومب. صداي انفجار اين كوزه پر از جن به قدري پر فركانس است كه تمام شيشه هاي اطراف را خرد مي كند. تكه هاي پرتاب شده كوزه هم معمولاً يكي دو نفر را از پا درمي آورد! به قول سهراب: در گلستانه چه بوي علفي مي آيد.
3- باز هم و بازهم و بازهم يادش به خير عمو رسول! شهيد رسول كاظم نژاد، فابريك ترين عكاس با وفاي كيهان. امسال سفره هفت سين خانه رسول يك سين كم دارد و آن هم سلام بابا به دخترهاي دوست داشتني اش! راستي تيتر «چهارشنبه سوزي» هم پيشنهاد رسول براي گزارش سه سال پيش نسل سوم بود. يادش به خير عمو رسول!
4- اين روزها و هفته ها كلاس هاي درس به خصوص در دانشگاه ها تق ولق است و پاتوق قرار مدارهاي گروپي است براي پائين كشيدن فتيله دانشگاه و جيم شدن از كلاس ها و مامان جون بغلم كن كه به خانه برمي گرديم!
فقط خدا الهي بكند زيرگل آن دسته از خائنان شفتالويي را كه برخلاف توافقات زيرزميني، سركلاس ها حاضر مي شوند و يك غايبي ناقابل نثار سايرين مي كنند، الهي!
5- اين يكي هم مي نويسم براي موبايل دارهايي كه از دست SMSهاي تبليغاتي دولتي و غيردولتي صورت خودشان را ناخن ناخن مي كنند. اين دسته از بروبچ مي توانند با تماس با شماره تلفن 09990 و ارائه مشخصات شخصي خود از ارسال SMSهاي ناخواسته جلوگيري كنند و خون نجس خودشان را كثيف نكنند.
و اما:خداحافظي اين طرف سال را يك خرده آب دارتر و ملچ ملوچ تر سوت مي كنم طرف تان چون شايد و شايد سلام آن ور سال مان تأخير فازش يك خرده برود به سمت بي نهايت.
به هرحال زندگي صحنه يكتاي هنرمندي ماست، هركسي نغمه خود خواند و از صحنه رود، صحنه پيوسته به جاست، خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد!
به فكر رنگ سبز پس فردا ...