يكي بود و يكي هم نبود و يك سكه 50 ريالي (از نوع زرد و قديمي) بود كه ...
نه نه، بهتر است از اينجا بنويسم كه سكه 50 ريالي ازتوي جيب يك پيرمرد مغازه دار افتاد توي پياده رو و شروع كرد به چرخيدن وغلتيدن روي زمين.
يك خرده كه غلتيد وجلوتر رفت، سكه نگاهي به خودش كرد و با خودش گفت عجب چرخي مي زنم!
سكه همين طورجلوتر كه مي رفت، بيشتر از خودش خوشش مي آمد و به توانايي هايش پي مي برد. توي مسيرش از روي يك صفحه فلزي جلوي يك مغازه عبور كرد و چنان صدايي از خودش توليد كرد، كه همه نگاهش كردند و گفتند چه صداي جالبي!
سكه با خودش مي گفت من از همه گردالي ترم، خوش صدا ترم، قشنگ ترم!
چند قدم آن طرف تر دختر جواني دم يك كيوسك تلفن ايستاده بود و لابه لاي اسكناس هاي توي جيبش دنبال يك سكه مي گشت، اما پيدا نمي كرد. همين كه چشمش به سكه غلتان افتاد، با لبخند جستي زد و سكه را برداشت و انداخت توي تلفن و... «الو، بابا زودتر بيا، من از اين خيابان مي ترسم.»
سكه همانجا با خودش گفت: پس من بيشتر ازهمه اسكناس ها مي ارزم!
خلاصه، وقتي دخترجوان گوشي را گذاشت، سكه ازدريچه پائين تلفن خودش را به بيرون پرت كرد وبه غلتيدن روي زمين ادامه داد.
سكه مي گفت من ازهمه گردالي ترم، خوش صداترم، قشنگ ترم، سنگين ترم، به درد بخورترم!
سركوچه چند تا پسرجوان ايستاده بودند و سرموضوعي با هم بحث مي كردند.
يكي مي گفت دارد ادا درمي آورد و تلفن نمي كند كه! ديگري مي گفت نه بابا مي رويم جلو ضايع مي شويم، بي خيال شويم بهتر است! سومي مي گفت من هرروز اينجا مي بينم اش، كارش همينه!
خلاصه بحث بين بچه فنچ ها بالا گرفت و داشت به دعوا تبديل مي شد كه اولي چشمش به سكه افتاد وگفت آها، شيريا خط مي اندازيم.
با موافقت دونفر ديگر، سكه را برداشتند و به هوا انداختند، سكه 50 ريالي روي پشت دست يكي ازجوانها فرود آمد و... «بزن بريم، ما آس و پاسيم بي خيال!»
سكه روي زمين رهاشد وپسرها هم رفتند. سكه با خودش گفت من ازهمه گردالي ترم، خوش صداترم، قشنگ ترم، سنگين ترم، به درد بخورم ترم، خوش شانس ترم!
سكه قصه ما خيلي جاها چرخيد و رفت و سرزد كه به دليل ضيق جا نمي شد همه آنها را نوشت، اما ته قصه اين پول خرد مربوط مي شود به جايي كه سكه ما جلوي پاي يك بچه فسقلي 5-6 ساله سبز شد.
بچه فسقلي سكه را برداشت و رفت توي بقالي وگفت آقا يك بسته پفك به من بدهيد!
پيرمرد مغازه دار سكه را گرفت و نگاهي به آن كرد و بعد هم زد زير خنده و پرتش كرد گوشه مغازه و گفت: اين روزها با 5 تومان شكلات هم نمي دهند كوچولو، تا چه برسد به پفك! اين سكه ها به درد شير يا خط و تلفن سكه اي مي خورند بچه جان، برو ازمامانت «پول» بگير.

به فكر رنگ سبز پس فردا ...