حوزه خبري دانشجو و دانشگاه هميشه دنگ و فنگ خودش را دارد و البته شيريني هم دارد كه به قول يك بنده خدايي در صد سال آينده آن را خواهيم چشيد. تجمع و تحصن و همايش و اردو و برنامه و ويژه برنامه و غيره و غيره. اين وسط رئيس روابط عمومي جايي كه مي روي، شايد يهو وسط جمعيت تو را با اسم صدا بزند و كلي كلاس برايت بگذارد و تو هم كلي چاق شوي بين آن همه آدم، شايد وسط تجمع باتوم نيروي انتظامي هم توي سرت فرود بيايد و كتك هم بخوري، شايد 4 تا رفيق تازه نفس و با حال هم پيدا كني و هزار تا شايد ديگر...
چند شب پيش براي يكي از همين خبرها، با رسول كاظم نژاد (عكاس) رفتيم دانشگاه الزهرا(س) تهران كه قرار بود رئيس جمهور براي جشن چهلمين سالگرد دانشگاه بيايد آنجا!
البته خبرهاي حاشيه اي مراسم آن شب، تيتريك تر از خبرهاي اصلي اش بودند. چرا كه دانشجويان الزهرا، با مشكلات و معضلات فراواني درگيرند كه خب طبيعتاً دوست داشتند اينها را به گوش رئيس جمهورشان برسانند و از طرفي مسئولين دانشگاه هم تمهيداتي را چيده بودند كه به هيچ وجه دانشجويان با رئيس جمهور روبرو نشوند.
خلاصه اينكه دانشجوها هم دم در دانشگاه تجمع كردند و منتظر شدند تا ببينند احمدي نژاد وقتي مي آيد، به آنها محل مي گذارد يا مثل خاطراتي كه ما در اين سالها از رفتار مسئولين ديده ايم، محافظت شده خودش را به همايش مي رساند و...
حتماً خبر را خوانده اي و مي داني كه احمدي نژاد آن شب وقتي آمد، جلسه با مهمانهاي رده بالاي داخلي و خارجي را به تعويق انداخت و آمد وسط دانشجوها و شروع كرد به گپ زدن و شنيدن درد دلهاي بچه ها. بعد از افطار و مراسم رسمي هم، خودش را به سرعت به خوابگاه دانشجويان رساند و از تك تك اتاقها ديدن كرد.
كاش شلوغي دانشجوها كمتر بود و مي شد دوربين را برد داخل خوابگاه و از اين صحنه ها عكس گرفت.
مي داني، شوق و ذوق بچه ها از وعده هاي احمدي نژاد نبود. از قول هايي كه مي داد يا چيزهايي كه يادداشت مي كرد، نبود بچه ها آن روز حال مي كردند با خودماني بودن رئيس جمهورشان، با احساسي كه آن شب احمدي نژاد براي دانشجوهاي معمولي اين مملكت خرج مي كرد!
غر زدن از گذشته ها و گذشتگان چندان فايده اي ندارد، اما بعضي فاصله ها در اين سالها آنقدر كيلومتري شده اند كه كم كم مجبور به پذيرش وجود مسلم آنها شده ايم و حالا واژه ها قرار است ازنوتعريف شوند.
كيف و حال آن شب دانشجوها، هزينه يك توجه يا شايد هزينه يك احساس بود!
به فكر رنگ سبز پس فردا...