اين رفيق ما (حسين) اينجا ايستاده و مي خواهد اينقدر فك بزند تا من نتوانم يادداشت بنويسم اما كور خوانده است. هر جاي مطلب ديدي علامت ¤¤ گذاشتم، منظورم حرف هاي حسين است.
چند روز پيش به مدد يك بنده خدايي رفتيم در مراسم ديدار رهبر انقلاب با بسيجي ها و دفاع مقدسي ها. مراسم جالبي بود و افكار نسل سومي آنجا حاكم شده بود و براي اولين بار عكس هاي دوران جنگ را نشان مي دادند و قهرمان آن عكس ها مي آمدند و خاطره آن عكس را تعريف مي كردند.
¤ ¤ صادق ديدي بالاخره پرونده ايران را فرستادند شوراي امنيت. من كه گفتم آنها از همان اولش هم مي خواستند همين كار را بكنند منتها قبلش مي خواستند ما را سركار بگذارند.
يكي از كساني كه در اين مراسم حرف زد يكي از اساتيد دانشگاه شهيدبهشتي بود. لهجه آذري قشنگي داشت. اول كه گفت 18 تا گلوله به من خورده، همه حتي خود آقا زدند زير خنده! مي گفت بعد از تيراندازي كه همه ما افتاده بوديم روي زمين، عراقي ها مي آمدند و يكي يكي تير خلاص مي زدند. من خودم را زدم به مردن!
عراقي ها بالاي سرم كه رسيدند، لاي چشمم را باز كردم تا ببينم كجا هستند كه آنها متوجه شدند من زنده ام و به عربي كلي داد و بيداد كردند و بعد افتادند به جانم. يكي با چكمه زد به پهلويم كه دنده سمت چپم شكست. آن يكي هم به اين طرفم لگد زد كه دنده سمت راستم هم در همان ماجرا شكست. وقتي متوجه شدند هنوز زنده ام يك تير خلاص زدند به سمت قلبم!
¤¤ درست است كه اجماع نشده اما مهم اين است كه اصل كاري ها موافق ارجاع بودند و شوراي امنيت هم كه اول و آخرش امريكاست و مدت هاست كه تشنه همچين روزي مانده!
مي گفت تير خلاص خورد كنار قلبم كه هنوز هم هست. بعد با پا پرتم كردند زير يك كاميون نظامي از كار افتاده و به لاستيك ماشين شليك كردند تا بادش خالي شود و كاميون بيفتد روي من و من آن زير له بشوم.
¤¤ مهم تر از همه اين است كه روسيه و چين كه اين همه روي آنها حساب كرده بوديم، رأي ممتنع دادند و اين يعني فاجعه!
دكتر رفيعي مي گفت باد كاميون كم كم خالي مي شد و به سينه من فشار مي آورد. مي گفت در آن لحظات فقط حضرت مهدي(عج) را صدا مي كردم و دعاي فرج مي خواندم و يا مهدي يا مهدي مي كردم. مي گفت در آن لحظات آخر گفتم يا امام زمان دارم اين زير خفه مي شوم، يك كاري بكن! كه در همان لحظه يك خمپاره به آنجا اصابت كرد و من از زير كاميون پرت شدم بيرون و...
¤¤ از كجا معلوم كه روسيه يا چين حاضر باشند طرح آمريكا را در شوراي امنيت وتو كنند، ها؟!
گفتم بگذار ته اين يادداشت ام بنويسم اميد ما به روسيه و چين نيست، ما به جاي ديگري وصليم!
به فكر رنگ سبز پس فردا...