روزهاي تبليغات مرحله دوم فرصتي به دست آوردم تا به يكي- دو تا از دانشگاه هاي شهرهاي مختلف بروم. البته با خيلي از دانشجوهاي ديگر تلفني در تماس بودم و اوضاع و احوال شهرشان را جويا مي شدم.
تكاپوي دانشجوها ديدني بود. همه تيپ بودند، از دفتر تحكيمي ها كه بيشتر «عليه» كار مي كردند بگير تا بچه هاي مستقل و غيره و غيره. كارها نوبتي بود، چون انتخابات خورده بود درست وسط خال امتحانات پايان ترم و با شب امتحان هم اصولا نمي شود شوخي كرد!
همه كساني كه آن شبها يا نصفه شبها از خيابان هاي شهرشان عبوري كرده باشند، حتماً بچه هاي دبيرستاني و دانشجو كه تا صبح به كار چسباندن پوسترها و عكس ها مشغول بودند را ديده اند.تازه اين يك طرف ماجرا بود و طرف ديگرش بچه هايي بودند كه در خوابگاه ها جلسه مي گذاشتند و به سر و كله هم مي پريدند يا گروهي به روستاها و شهرستانها سر مي زدند و با مردم مشورت مي كردند و خبرها و تحليل هاي جديد را به گوش شان مي رساندند.
بعضي ها هم خبرنامه هاي دانشجويي منتشر مي كردند و خلاصه اكتيويته بالاي نسل سومي ها آن روزها كار خودش را كرد و دست آخر، حرف اول را هم همينها زدند و مردم هم ميليوني حمايت شان كردند.
¤ ¤ ¤
حالا يك دولت جديد مانده و يك نسل سوم سوم تيري!
يك اكيپ پر از نيروهاي خلاق، مبتكر، سالم و باانرژي كه پر از تخصص هاي گوناگون اند. نسل سومي كه خاطره سال 76 و خاطرخواه هاي قلابي كه بعد از روي كار آمدن آنها را به دست فراموشي سپردند و براي خودشان «نردبان» ساختند را فراموش نكرده و نمي كند و اين بار در كنار اعتماد دوستانه اش به جريان اصول گراي اصلاح طلب، به عنوان اصلي ترين پايه تحول گرا بودن دولت، جنبش جديد دانشجويي را معنايي تازه خواهد بخشيد.
به فكر رنگ سبز پس فردا...