دانش آموز سال چهارم دبيرستان بودم. مدرسه مان هم يك جايي وسط نازي آباد تهران بود.
آقاي خاتمي مدرسه ما را خوب مي شناسد، يادم هست مهرماه اولين سال بعد از رئيس جمهور شدنش، روز اول سال تحصيلي را در مدرسه ما گذراند.
آقاي نجفي- وزير آموزش و پرورش اسبق- هم مدرسه ما را خوب به ياد دارد. چند بار مسيرش به مدرسه ما خورد و در ايام تبليغات هم در جواب كساني كه گير مي دادند اين دبيرستان چرا اين قدر تابلو ستاد انتخاباتي يك كانديدا شده، رسما اعلام كرد كه تبليغات نامزدها در كليه مدارس آزاد است.
همه بچه هايي كه مثل من سال آخر دبيرستان شان را در آنجا گذراندند هم مدرسه به ياد ماندني ما و خاطرات بهار 76 را حتماً به خاطر دارند.
يادش به خير، دسته جمعي مي بردنمان حسينيه ارشاد و يك آقاي خوش تيپ هم مي آمد و به ما ياد مي داد براي تبليغات انتخاباتي بايد چه كار كنيم.
مثلاً مي گفت امروز زنگ بزنيد به دهات ها يا شهرستانهايتان و به پيرزن هاي فاميل تان بگوئيد در تهران همه به فلاني رأي مي دهند! به فاميل بگوئيد فلاني سيد است، اولاد پيغمبر!
مدرسه ما، يك مدرسه عادي نبود. نمونه كه بود هيچ، همه معلم ها و مسئولينش جزو تكه پاره هاي جنگ و جبهه بودند. بهترين معلم ما اتومبيل ژيان داشت، وقتي در مورد تبليغات انتخاباتي ازاو مي پرسيدم، مي گفت حاج مظفر گفته بچه مذهبي ها كمك كنند فلاني برود بالا، فلاني انقلاب را از دست نااهلانش پس مي گيرد، من كل دارايي ام همين ژيان درب و داغان است و فقط به عشق...
حالا بماند كه بعد از انتخابات، آن اوايل همه معلم هاي ما شدند رؤساي مناطق چندگانه آموزش و پرورش و بعد از يك مدت هم همه شان كنار گذاشته شدند و برگشتند به شغل شريف معلمي، همه شان!
¤ ¤ ¤
يادش به خير،
همان روزهاي به ياد ماندني، يكي از رفقاي ما كه الان دانشجوي فوق ليسانس IT در دانشگاه وارونژ آمريكاست، دانش آموز يك دبيرستان غيرانتفاعي نزديك منطقه ظفر تهران بود.
مدرسه آنها رسماً زير نظر يك بنده خداي گردن كلفتي بود كه رسماً در ستاد همان نامزد محبوب بود. براي آنها هم كلاس هاي داوطلبانه اي برگزار مي كردند و فيت و فوت تبليغ و مخ زني را آموزش مي دادند.
يادش به خير، به من مي گفت فيلم «آدم برفي» را در مدرسه ما نشان مي دهند و مي گويند ببينيد در سيستم فعلي اينجور فيلم ها توقيف مي شود، اگر مي خواهيد اين سيستم برچيده شود و بگيربگيرها و گيرهاي الكي وجواتي در كار نباشد، بايد فلاني روي كار بيايد. اين را به خانواده هايتان و دوست فلان هايتان هم بگوئيد!
يادش به خير، بعد از انتخابات مدير اين مدرسه شد معاون وزير، و همچنان در همان تشكيلات ماند!
¤ ¤ ¤
مي داني، امروز بعضي ازاين بيانيه ها و جوابيه ها و حرف و حديث ها را كه از بعضي نامزدهاي رياست جمهوري مي شنوم، ذهنم مي رود سراغ همان يادش به خيرهاي سال 76!
كساني كه براي جذب هر طرف حرف مخصوص به همانها را دارند و اين طرف دولا مي شوند و آن طرف...
مي گويم، كاش 8 سال ديگر وقتي خواستيم يادش به خيرهاي خرداد 84 را با هم مرور كنيم، ماجراي فر خوردن و سركار ماندن هيچ صاحب ژيان دور خورده اي را براي هم تعريف نكنيم!
به فكر رنگ سبز پس فردا...