چند روز است كه در راستاي احترام به شخصيت والاي باباجان واطاعت دستورش، گوشي ژنريك موبايل ام را با گوشي دسته هاونگي ايشان معاوضه كرده ام و به منظور جلوگيري ا ز شكاف بين سنت و مدرنيته، روزها با اين گوشي متعلق به عهد سنگ هاي چخماق امورات موبايلي خودم را مي گذرانم.
گوشي كه چه عرض كنم، باطري اش با دو تا تماس به سرفه و سكته مي افتد و آنتن اش هم كه گويا شرطي بار آمده و بايد دو سه بار به سروكله بكوبم تا پا بدهد. نهايتاً هم هر تماسي ممد حيات اش است و خدا را شكر كه كارهاي فوق ضروري را راه مي اندازد.
¤¤¤
دو سه روز پيش يكي از بروبچ دانشگاه زنگ زد به من. با چند نفر ديگر از دانشجوها رفته بودند براي پرسش و پاسخ با يكي از كانديداهاي جديد رياست جمهوري، چند ساعتي از ديدارشان مي گذشت و رفيق ما حسابي شاكي بود.
حول وحوش ميدان آزادي بودم، اول ماجرا برايش اوضاع بي ريخت گوشي ام را شرح دادم و گفتم هرلحظه ممكن است تماس مان قطع شود. بعد پرسيدم خب چه خبر؟
مي گفت كم مانده بود به ما فحش بدهد، كم مانده بود به محافظ هايش دستور بدهد ترتيب ما را سه سوته بدهند.
گفتم خب چي گفت؟
مي گفت هيچي، مثل هميشه ما فهميديم كه تمام زحمت هاي اين انقلاب مال اين بنده خدا بوده و اگر در حال حاضر نكته مثبتي هست ماحصل سياست هاي خفن ايشان است و اگر هم معضل و ايرادي وجود دارد، تقصير ديگران است.
گفتم در مورد سياست هاي فرهنگي اش هم پرسيديد؟
مي گفت با عصبانيت سرما داد زد كه شماها خبر نداريد وگرنه اينطور نبود و من الان هم از عملكردمان دفاع مي كنم. مي گفت نصف سؤال هاي ما را كه جواب نمي داد و آنهايي را هم كه جواب مي داد اصلاً ارتباطي به سؤال نداشتند. مي گفت رسماً جلوي ما شكاف طبقاتي و اختلاس هاي نجومي و آمار فسادهاي عجيب و غريب دانشگاه و مسئوليت حزب خودش را تكذيب كرد و همه آنها را بي خود و دروغ دانست.
گفتم پس حسابي حال تپل داده به شما؟
مي گفت آخر برنامه هم كم مانده بود دري وري بارمان كند، حتي بزرگترهاي ما را هم زير سؤال برد، به ما گفت: شما دانشجوها گرفتار شبهه ايد و از تاريخ بي اطلاعيد. بزرگان شما به خوبي شما را تربيت نكرده اند و من متأسفم كه شماها اينطوري هستيد!!...
و تلفن قطع شد.
¤¤¤
آره، داشتم مي گفتم اين گوشي هاي عصر حجري اگر هنوز توي دست مي چرخند و هرازگاهي تماسكي مي شود ممد حياتشان، شايد همين دليلي كه پشت اين گوشي ما هست پشت همه شان باشد. يعني به احترام باباجان و خاطراتي كه ما از بابا و گوشي دسته هاونگي زاغارتش در خاطر داريم و دوره زمانه اي كه اين بلبلك براي خودش خدا بود، نمي اندازيمش دور و نگه اش مي داريم براي وقت هاي فوق ضروري!
به فكر رنگ سبز پس فردا...